Pracownia krzyżowań oddalonych

Celem prowadzonych prac jest udostępnianie dla hodowców zmienności genetycznej z gatunków dzikich i pokrewnych w sytuacjach, gdy wiąże się to z poważniejszymi trudnościami i ryzykiem niepowodzenia.

Jednym z opracowywanych zagadnień jest przepływ genów z dzikiego ozimego owsa tetraploidalnego (Avena macrostachya Balansa & Durieu) do owsa uprawnego. Gatunek dziki charakteryzuje się wysoką odpornością na prawie wszystkie choroby i szkodniki owsa oraz na niskie temperatury. Jego zimotrwałość jest ograniczana przez skłonność do szybkiego przerywania spoczynku zimowego w okresach podwyższonej temperatury w środku zimy, które są w naszym klimacie dość częste. Mimo to stanowi on ważne źródło nowych genów, które mogą umożliwić wprowadzenie owsa ozimego do Polskiego rolnictwa. Wynikiem prac są nieustalone jeszcze linie heksaploidalne owsa uprawnego (jarego i ozimego) z introgresją genów A. macrostachya oraz nowe gatunki syntetyczne owsa ozimego (deka- i oktoploidalny) powstałe z dodania do heksaploidalnego zestawu chromosomów owsa uprawnego wszystkich lub połowy chromosomów owsa dzikiego.

Innym zagadnieniem jest stymulacja wymiany materiału genetycznego między żytem i pszenżytem z wykorzystaniem pszenżyta tetraploidalnego w charakterze formy pomostowej, ułatwiającej nie tylko krzyżowania na różnych stopniach ploidalności ale i wymianę homeologicznych fragmentów chromosomów pszenicy i żyta (ze względu na brak chromosomu 5B z genem Ph1). Dotychczasowe wyniki prac to linie żyta tetraploidalnego z substytucjami i translokacjami chromosomów pszenicy, linie żyta diploidalnego o poprawionej tolerancji dodanych całych chromosomów pszenicy, linie pszenżyta z cytoplazmą żytnią oraz linie CMS pszenżyta z cytoplazmą żytnią typu Pampa.